การประเมินแทบไม่เคยล้มเหลวเพราะคนที่อ่านกราฟไม่เป็น แต่ล้มเหลวเพราะคนที่อ่านเป็น ในห้ารูปแบบที่เกิดซ้ำอย่างสม่ำเสมอผิดปกติ ทุกรูปแบบจดจำได้จากภายในหากคุณรู้ว่าต้องมองหาอะไร
หนึ่ง: เทรดเพื่อเอาคืน
ขาดทุนตั้งแต่ต้น แล้วเปิดสถานะที่กำหนดขนาดเพื่อเอาคืน แทนที่จะกำหนดขนาดตามกฎ นี่คือสาเหตุที่พบบ่อยที่สุด และในขณะนั้นมันไม่รู้สึกเหมือนความประมาท — มันรู้สึกเหมือนความมั่นใจ และเหมือนการแก้ไขความผิดพลาดที่ชัดเจน
สัญญาณคือการคำนวณ: คุณกำลังคิดว่าต้องใช้ขนาดเท่าไรจึงจะทำให้บัญชีกลับมาเท่าทุน การคำนวณแบบนั้นไม่มีที่อยู่ในการกำหนดขนาดสถานะ และการสังเกตว่าตัวเองกำลังทำเช่นนั้นคือการหยุดยั้ง
สอง: การข้ามวัน
เทรดที่ถือข้ามเวลารีเซ็ตรายวัน กินโควตาของสองวัน หรือเปิดหลังจากเซสชันที่ใช้โควตาปัจจุบันไปเกือบหมดแล้ว กฎนั้นเข้าใจดี แต่การคำนวณเขตเวลาทำอย่างเร่งรีบ
สาม: เส้นขั้นต่ำแบบเลื่อนตามที่ไม่มีใครเฝ้าดู
บัญชีมีกำไรอย่างสบาย ๆ และเทรดเดอร์ติดตามกำไรแทนที่จะติดตามระยะห่างจากเส้นขั้นต่ำ ภายใต้ drawdown แบบเลื่อนตาม ตัวเลขทั้งสองเคลื่อนไปด้วยกัน และตัวที่สองคือตัวที่ทำให้บัญชีจบลง การคืนกำไรตามปกติกลายเป็นการละเมิดเพราะเส้นขั้นต่ำได้ขยับขึ้นไปแล้วและไม่มีใครดูมันเลย
สี่: ขนาดที่ค่อย ๆ โตขึ้น
ไม่มีใครตัดสินใจเพิ่มขนาดสถานะเป็นสองเท่า มันเกิดขึ้นทีละน้อยตลอดสองสัปดาห์ที่ดี แต่ละก้าวมีเหตุผลเพราะก้าวก่อนหน้าได้ผล แล้วขนาดที่เพิ่มขึ้นสามเท่าอย่างเงียบ ๆ ก็เจอกับช่วงขาดทุนติดต่อกันที่ไม่เคยถูกคำนวณให้รอดได้
วิธีรับมือคือเขียนขนาดสถานะไว้ตั้งแต่ต้น และตรวจสอบทุกสัปดาห์เทียบกับที่คุณเทรดจริง การเบี่ยงเบนมองไม่เห็นแบบเรียลไทม์ แต่เห็นชัดเมื่อดูเป็นรายการ
ไม่มีใครตัดสินใจเพิ่มขนาดเป็นสองเท่า มันเกิดขึ้นทีละน้อย แต่ละก้าวมีเหตุผลเพราะก้าวก่อนหน้าได้ผล
ห้า: การประกาศข่าว
สถานะที่เปิดค้างผ่านการประกาศข่าวตามกำหนดการ พร้อมจุดตัดขาดทุนที่ราคากระโดดข้ามไปทันที การขาดทุนไม่ใช่จำนวนที่ตั้งใจเสี่ยงไว้ เพราะในตลาดที่เคลื่อนไหวเร็ว จุดตัดขาดทุนเป็นเพียงคำสั่ง ไม่ใช่การรับประกัน
บางแผนอนุญาตการเทรดช่วงข่าว บางแผนไม่อนุญาต และกฎมักแตกต่างกันระหว่างการประเมินกับบัญชีที่ได้รับเงินทุนในแผนเดียวกัน อ่านทั้งสองแถวก่อนจะสันนิษฐานว่าสิทธิ์นั้นใช้ต่อได้
สิ่งที่เหมือนกัน
ทั้งห้าแบบเป็นความล้มเหลวด้านความเสี่ยง ไม่ใช่ด้านการวิเคราะห์ และสี่ในห้าเกิดขึ้นหลังจากที่มีบางอย่างผิดพลาดไปแล้ว เทรดที่ทำให้การประเมินจบลงส่วนใหญ่คือเทรดที่เปิดเพื่อตอบสนองต่อเทรดอื่น
นั่นบ่งบอกว่ากฎที่มีค่าที่สุดที่คุณเขียนให้ตัวเองได้ไม่ได้เกี่ยวกับการเข้าเทรดเลย แต่เกี่ยวกับสิ่งที่คุณได้รับอนุญาตให้ทำในชั่วโมงหลังการขาดทุน