Pozisyon büyüklüğünü sezgiye göre değil, kayıp limitine göre belirlemek

Çoğu kişi pozisyonlarını hisle boyutlandırır ve güvenine göre ayarlar. Kişisel bir hesapta bu yalnızca pahalıdır. Fonlu bir hesapta ise ölümcüldür; çünkü hesabın kesin bir tabanı vardır ve ortalamada ayakta kalan bir strateji bile bir kayıp serisinde tabana ulaşabilir.

Çözüm, büyüklüğü ilk işlemden önce kurallardan bir kez türetmek ve ardından bir seans sırasında bunu yeniden gözden geçirmemektir.

Aritmetik

İki limitinizden küçük olanından — günlük kayıptan — başlayın ve geriye doğru çalışın.

1. Günlük kayıp limitini para birimi olarak alın. %4 günlük limitli $50,000 tutarındaki bir hesapta bu $2,000 eder.
2. Normal bir kötü günün sizin için kaç ardışık kayıp içerdiğine karar verin. Üç işlem alıyorsanız ve üçünü de kaybedebiliyorsanız, bu üçtür.
3. Bölün, sonra yarıya indirin. Üç kayıplı işleme yayılan $2,000, $667 eder; bunu yarıya indirmek işlem başına kabaca $330 risk verir ve dördüncü işlem de kaybettiğinde size ihlal yerine bir gün kazandıran şey bu yarıdır.
4. Bu risk rakamını, enstrüman bazında gerçek stop mesafenizi kullanarak bir pozisyon büyüklüğüne çevirin. İşlem yaptığınız rakam budur — başka bir hesaptan hatırladığınız bir lot büyüklüğü değil.

Ardından düşüşe karşı kontrol edin

Günlük limit bir seansı yönetir; maksimum düşüş hesabı yönetir. Aynı büyüklüğü bir kayıp serisinden geçirin — altı, sekiz, on işlem — ve hesabın buna dayanıp dayanmadığını görün. Hesapladığınız büyüklükte on kayıp genel tabanı ihlal ediyorsa, günlük aritmetik ne derse desin büyüklük yanlıştır.

Art arda on kayıp karamsar bir varsayım değildir. Zamanın %45'inde kazanan bir stratejide bu, birkaç yüz işlem boyunca sıradan bir olaydır ve bir değerlendirme rahatlıkla birkaç yüz işlem sürebilir.

Art arda on kayıp en kötü senaryo değildir. %45 kazanma oranında sıradan bir gündür ve büyüklüğünüzün buna dayanması gerekir.

Güvene dayalı boyutlandırma burada neden başarısız olur

Yüksek güvenli kurulumlarda pozisyonu büyütmek ilke olarak savunulabilir ve bu bağlamda felakettir; bunun nedeni güveninizin doğru olup olmamasıyla hiç ilgili değildir.

Güven, son sonuçlarla ilişkilidir. Kendinizi en emin bir kazanç serisinden sonra, en tereddütlü ise kayıplardan sonra hissedersiniz — bu da değişken boyutlandırmanın en büyük pozisyonunuzu sistematik olarak bir kayıp serisi başlamadan hemen önce, en küçüğünü ise bir toparlanmadan hemen önce açtırdığı anlamına gelir. Boyutlandırma dalgalanmayı tam olarak yanlış yönde büyütür.

Sabit boyutlandırma teorik avantajın bir kısmından vazgeçer ve bir değerlendirmenin gerçekten gerektirdiği şeyi satın alır: örneklemin sonuna kadar ayakta kalmak.

Kaldıraç bir hedef değil, bir tavandır

Planlar bir maksimum kaldıraç yayımlar ve bu rutin olarak bir tavsiye sanılır. Oysa platformun yapmanıza izin vereceği şeyin bir sınırıdır ve makul hiçbir pozisyonu kısıtlamayacak şekilde belirlenmiştir. Boyutlandırma aritmetiğiniz sizi ona yaklaştırıyorsa, aritmetik daha önce bir yerde yanlış gitmiştir.